ISRAEL - verslag reis van 10-23 september 2006

via de links meer informatie

Van 10-24 september 2006 mocht ik Israel voor de 2e keer bezoeken. Aanleiding was de TJC-II (Toward Jerusalem Council II) gebedsconferentie te Jeruzalem (12-14/9). Ik had me als doel gesteld: gebed en bemoediging, om veel te leren over gebed en ook zoveel mogelijk (messiasbelijdende) Joden te bemoedigen en tot zegen te zijn. Daarom had ik de reis low-budget gepland: overnachten in goedkope hostels of gasthuizen; het voordeel hiervan is, dat dan meer geld beschikbaar is, om goede dingen mee te doen en daarbij had ik reeds in 2003 ervaren, dat op deze manier ook gemakkelijk is, om spontane contacten te krijgen. Mijn doelstelling is meer dan uitgekomen en mede daardoor ben ik zelf ws. nog meer bemoedigd en gezegend, dan ik me had voorgesteld.

Ik vloog vanaf Schiphol met Arkia, vlucht IZ 512. Het was een Boeing 757; gelukkig kreeg ik een plaats bij de nooduitgang met voldoende ruimte voor mijn benen. Het was een goede vlucht, met uitsekende service, ondanks de relatief lage prijs (onpnieuw tot volle tevredenheid geboekt bij Promised Lands).

Ik vertrok 's ochtend om 10.30 uur en kwam omca. 16.00 uur (NL: 15.00 uur) aan. We vlogen op ca 10 km hoogte en de temperatuur in Tel Aviv was 32o C.

Prachtige gasthuis van Beit Immanuel

 Na aankomst (zondag 10-9) ging ik per bus naar Jaffa, waar ik verbleef in het gasthuis van Beit Immanuel (Mess. gemeente); aan dit gasthuis had ik reeds in 2003 heel fijne herinneringen. Verrassend was, dat van de (10p.) slaapzaal maar 2 bedden werden gebruikt en dat die andere persoon een voorganger uit Kashmir (Noord-India) was en ook deelnemer aan de gebedsconferentie. Hiermee had ik direct een goed contact en we zijn de volgende dag samen naar de basis van evangelist Jacob Damkani geweest (op loopafstand) - hier kregen we wat info-materiaal en kleurige folders (hebreeuws) met uitleg over de evangelisatieacties met groepen buitenlanders en een t-shirt met tekst Hebr en Engels: 'Uw volk is mijn volk en uw God is mijn God' (Ruth 1:16) -  en daarna ook verder Jaffa wat bekeken.

Dit T-shirt bleek later een goed middel, om contact te krijgen, omdat men hier vragen over ging stellen.

Heerlijk uitgebreid ontbijt buiten

Dinsdag begon de gebedsconferentie van Towards Jerusalem Council II. Er waren vanuit alle werelddelen, ca. 200 deelnemers (breed-kerkelijk) uit 31 verschillende landen vertegenwoordigd. De 1e prioriteit van deze conferentie is gebed: Hem zoeken en antwoorden verwachten hoe we nu verder moeten. In dit eerste deel stond m.n. Jesjoea en Jeruzalem centraal. Zoals Jeruzalem lang vernederd is geweest gaat nu Gods heerlijkheid hier openbaar worden. Ook Jesjoea was vernederd (als 'worm' zelfs in de aarde), maar daarna verheerlijkt na opstanding en hemelvaart en pinksteren: nu is de tempel in Zijn lichaam: één hart - gemeenschap - delen - één tafel des Heren. Het comité werd voorgesteld, bestaande uit 14 personen: 7 uit de Joden en 7 uit de heidenen (= niet-Joden).

De deelnemers werden bijgepraat over de ontwikkelingen van de afgelopen jaren

Er was een aanbiddingsteam o.l.v. Avner & Rachel Boskey.

Voorafgaand aan deze conferentie was er een gebedsreis geweest vanuit Antiochië (waar de zending begon) en vanuit Egypte en Africa (begin van de Nijl).Een bijzondere gebeurtenis was, toen de afvaardiging uit Afrikaanse landen naar voren kwam, om schuld te belijden voor 'de slavernij en verdrukking in het Noord-Afrikaanse land Egypte'.

Dit was nogal indrukwekkend, m.n. omdat het gepaard ging met een letterlijke uitvoering van de Bjbeltekst: 'En koningen .... zullen zich voor u buigen met het aangezicht ter aarde, en zij zullen het stof uwer voeten lekken', waarbij een Afrikaan op de knieën de voeten van een Messiaanse leider likte!

Een van de eerste deelnemers, die ik ontmoette was Dr. David H. Stern, een Joodse Bijbelgeleerde, die o.a. de Complete Joodse Bijbel in het Engels heeft vertaald. Ik wilde deze al lang hebben en nu kon ik deze Bijbel persoonlijk van de vertaler kopen!

Het Dan Panorama Hotel Jeruzalem

Het Dan Panorama hotel, hier werd de conferentie gehouden

In de eindsessie kwam aan de orde, wat God tijdens de gebedstijden in verschillende groepen had duidelijk gemaakt:

  1. TJC-II als wegbereider, om Gods heerlijkheid terug te laten keren naar Jeruzalem: mogelijkheden en obstakels in Jeruzalem
  1. Rol van de Messiaanse beweging in Israel en in de Diaspora, Joodse gelovigen binnen de (niet-Joodse) kerken
  1. Kwantitatieve groei - het spreiden van de visie -  en kwalitatieve groei - verdieping van de visie

TJC-II is als beweging begonnen zonder publiciteit (onder de radar vliegen), maar nu mag het bekend worden.
Er was nog een profertische handeling, waarbij van 1 kleed, telkens 1 deel werd afgeknipt en zo de kerksplitsing tot uiting bracht. Elke hoofdstroming kreeg zo een deel van het kleed. Later werden de stukken kleed naar de Joodse vertegenwoordiger gebracht en die ontving een heel nieuw kleed.
Enkele slotopmerkingen:

Bijzondere ontmoetingen
Tijdens deze conferentie verbleef ik in het 'New Swedish Hostel'; anders dan de naam deed vermoeden, was het een tamelijk oud, rommelig en klein gebouw, met reclame voor moslim activiteiten en geloof. Hier had ik 's avonds laat nog interessante gesprekken met een wat verward persoon, die wel graag over het geloof wilde spreken.

Na enkele nachten hield ik het voor gezien en ging naar het 'Petra Hostel' vlakbij de Jaffa Gate. De eerste die ik na binnenkomst ontmoette, was Joseph uit USA, een evangelist, die met een zwaar kruis door Israel loopt. Ik had hem 's morgens reeds ontmoet, bij het tegenover gelegen The Heritage, waar ik mijn ontbijt gebruikte.

Even later hadden we een fijne Bijbelstudie en tijd van gebed samen met een jongeman uit UK.
Er was in Petra Hostel een zeer vriendelijke atmosfeer en de meeste gasten op deze etage waren wedergeboren gelovigen, o.a. een ouder echtpaar uit Nieuw Zeeland en een Nederlandse jonge vrouw, die samen als een team in Jeruzalem dient (o.a. door research en tourgids bij wandelingen, waarbij en passant het  evangelie werd gedeeld); verder was er nog een jonge vrouw uit Australië.

Met al deze gasten had ik een geweldige en gezellige tijd. Het was echt als een familie; soms kwam ik wat later thuis, nog niet warm gegegeten en dan stond er een komplete warme maaltijd voor me klaar. Ik ben ook 2x meegeweest met zo'n wandeling: de berg Sion en de Olijfberg.

Het verblijf in Petra hostel is me goed bevallen. Behalve de bijzonder aardige gasten en goede atmosfeer, was er een geweldig mooi uitzicht. Ik sliep op het dak (miljoen sterren kamer): lekker ruim en 's nachts een lekker koel briesje, met het uitzicht op de Olijfberg (zie foto-->).

Mijn verblijf op deze strategische en historische plek was ook nog eens goedkoop: overnachting Petra: NIS 25 en het ontbijt bij The Heritage ook NIS 25 (totaal € 10,00).

Uitzicht vanaf dak 's nachts (t.o. The Heritage - Christchurch)

De Olijfberg vanaf mijn slaapplaats gezien

Petra Hostel David Street (begin Bazaar)

Uitzicht vanaf dak op bebouwing rondom

Ik had in Nederland reeds gelezen over de gebedswandelingen op de muren van de oude stad en wilde daar graag aan meedoen. De eerste keer beviel zo goed, , dat ik daarna nog 3x ben meegeweest. Het is geweldig krachtig om vanuit die positie, Gods beloften te mogen proclameren.

  Bart Repko is na rijp beraad tot de conclusie gekomen, dat God hem en zijn vrouw hiervoor heeft geroepen en zo hebben ze hun bestaan in Nederland verruild voor het wonen in een buitenwijk van Jeruzalem. Elke morgen loopt Bart over een heuvelachtige weg 45 minuten naar de Jaffa Gate, om vervolgens (meestal samen met anderen) om 9 uur de muren op te gaan voor een gebedswandeling.

Zie voor meer informatie de website van Never Be Silent
Hij heeft het plan, om de kerken in Nederland te mobiliseren, om de jeugd hieraan mee te laten doen, waarbij de kerk hen dan voor 50% sponsort. In oktober komt hij naar Nederland, om i.s.m. Christenen voor Israel dit plan te presenteren.

Toren bij Davids Citadel
Na afloop van een wandeling gingen we even koffie drinken in The Heritage en toen hoorde ik tot mijn verrassing, dat een van de meisjes, die daar bedient, Nederlands kan spreken. Het bleek, dat ze een Nederlandse pleegmoeder heeft en zo kwam ik er even later achter, dat deze pleegmoeder onze vriendin is, die al zo'n 30 jaar in Jeruzalem woont.

The Heritage is onderdeel van Christ Church en heeft ook een prachtige expositie met o.a. prachtige maquettes van de oude stad  en voorwerpen en documenten van de rijke geschiedenis van Jeruzalem. Een van de gidsen is Maureen, die erg deskundig en enthousiast het evangelie verweeft in haar verhalen.
Ik heb de Ben Yehuda straat in Jeruzalem geadopteerd om voor te bidden en nu maakte ik voor het eerst kennis met 'mijn straat'. Het eerste wat ik zag, was een muziekband, Redring uit Nieuw Zeeland, die zich klaar maakte voor een optreden. Dit was georganiseerd door mensen van een Bijbelschool. Een van mijn gebedspunten was geweest: 'Heer, laat er door de christenen wat worden georganiseerd in deze drukke en gezellige winkel- en uitgaansstraat!

Ik werd door een meisje aangesproken, die dacht, dat ik bij de groep van evangelist Jacob Damkani hoorde, die eerder in Jeruzalem actief was en wat zij niet op prijs stelde. Ik droeg nl. een blauw T-shirt met daarop de tekst van Ruth 1:16: 'Uw volk zal mijn volk zijn en uw God mijn God' in het hebreeuws en in het engels. Ik heb nog geprobeerd haar het wat uit te leggen; later zag ik haar weer zitten in een bar en ze keek heel aandachtig opnieuw naar de tekst. De muziekgroep liet ook het publiek meedoen met dans en muziek en zo heb ik ook hier nog het lied 'Hine Ma Tov' ten gehore gebracht.

De volgende dag had ik een ontmoeting met Jan Willem van der Hoeven, die al tientallen jaren in Israel woont en o.a. de Int. Chr. Ambassade in Jeruzalem heeft opgericht. Nu is hij actief betrokkn middels het International Christian Zionist Center (ICZC).

Ik werd opnieuw getroffen door zijn warme en intensieve liefde voor het volk Israel. Momenteel is er veel verwarring en onzekerheid binnen de regering/legerleiding en de bevolking. men voelt zich teleurgesteld door de afloop van de Libanon-oorlog, waarbij de doelen niet werden gerealiseerd. Middels ICZC hoopt hij Israel actief te kunnen steunen en wil hij de christenen mobiliseren, niet alleen te bidden, maar ook dit ook in daden om te zetten, door Israel financieel en materieel te zegenen. Vooral, omdat te voorzien is, dat USA - haar belangrijkste ondersteuner - t.z.t. zal wegvallen. Hij gaf het programma van het Loofhuttenfeest wat ICZC orgniseert en waarbij ook hun nieuw kantoor wordt geopend. Het programma ziet er goed uit en hij nodigde mij vast uit voor het feest van volgend jaar.

Ook bracht ik een bezoek aan het Huis van Gebed 'Succat Hallel', waar 24 uur/7 dagen, dus continue gebeden wordt. Per uur veranderen de onderwerpen en de gebedsteams. Toen ik arriveerde werd juist gebeden voor gelovigen, actief in het zakenleven en er werd ook specifiek gebeden voor een vrouw, die een bediening heeft in zalfolie.

Zij gaat door een moeilijke tijd en dacht reeds over opgeven. Tijdens het gebed werd ik ertoe gezet haar NIS 100 (ca. € 20) te geven als een teken van Gods trouw en voorziening en dat Hij het zal vermenigvuldigen. Ook nam ik een info-folder mee. Een dag later kwam ik met iemand in gesprek, die mij een bankbiljet gaf. Later bleek het $ 100,- te zijn! Dezelfde persoon was blij met de folder, toen ik hem dit verhaal vertelde en ws. kan hij zakelijk iets voor deze vrouw betekenen. Geweldig, hoe God dingen bij elkaar brengt en zegent.

Met de $ 100 kon ik later weer iemand anders zegenen.

Maandag 18 september vertrok ik naar Eilat - een lange tocht per touring-car door de woestijn. Wel een luxe woestijnervaring met air-conditioning! Tijdens de pauze's onderweg ervoer ik de hete woestijnwind. Ook in Eilat was het heet. Hier verbleef ik in 'The Shelter', een hostel opgezet door het echtpaar John en Judy Pex. John was een Nederlandse hippie onderweg naar India, die in Eilat bleef hangen. Hier kreeg hij van iemand een Bijbel, begon er in te lezen en het raakte kem zodanig, dat hij tot geloof kwam. Hij ontmoette hier ook zijn vrouw en samen kregen ze visie om dit hostel te beginnen.

Op deze wijze komen velen met het evangelie in aanraking. Er is een relatief klein gebouw, zeer netjes en gastvrij. Je ervaart een hartelijke en open atmosfeer; men werkt vooral met vrijwilligers.

Ik dacht dat het 's avonds koeler zou worden, maar dus niet. Heb nog een strandwandeling gemaakt; dat viel me tegen: heel scherpe steentjes, maar wel heel schoon water. 's Nachts goed geslapen en de volgende dag nog een Bijbelstudie meegemaakt. Het viel me op, dat in tegenstelling tot Jeruzalem, er hier vrij veel vliegen waren. Die dinsdag toch maar weer terug naar Jeruzalem gereisd, waar ik het klimaat toch prettiger vind. Bovendien zou ik de volgende dag een afspraak hebben met Sondra Baras in Shomron (Samaria)

Heel leuk was het ook, om zo nu en dan andere Nederlandse deelnemers van de conferentie tegen te komen en op een morgen na de gebedswandeling op de muur, waar Marinus en Silvia ook aan deelnamen, dronken we koffie bij The Heritage. Tot onze verrassing kwamen even later René en Ans binnen en was het gelijk een reünie van de Nederlandse deelnemers van de gebedsconferentie.
Zij waren daar voor een afspraak met een Messiaanse edelsmid: Tikvah Ratson (Cohen). Deze vrouw woont in Shomron (Samaria) en maakt prachtige sieraden met Bijbelteksten en symbolen. Ze toonde wat van haar sieraden en kon ook wat verkopen.

Met haar kon ik 's middags meerijden naar Shomron, waar ik een afspraak had met Sondra Oster Baras, directeur van Christian Friends of Israeli Communities (CFOIC).

Zij beoogt de bewoners van de (bedreigde) nederzettingen in Shomron moreel en praktisch te ondersteunen en wordt in Nederland gesteund door Christenen voor Israel  Ook proberen ze de verdreven mensen van Gush Katif e.o. te helpen, nu deze nog in een zeer moeilijke sitauatie proberen te overleven en weer een toekomst op te bouwen.

Ze probeert gemeente's aan projecten/nederzettingen te koppelen, om zo elkaar tot zegen te zijn. Ik kreeg verschillende DVD's en andere informatie mee.

Na een lange wandeling over de west-noord-oost kant op de muren van de muren van de oude stad bezocht ik de Lege Graftuin. Dit is een heel mooie rustige plek temidden van alle stadsdrukte, echt een oase, prachtig aangelegde tuin. De rondleiding wordt gebruikt, om uitleg te geven over het evangelie. Na dit bezoek had ik mijn enige negatieve ervaring: ik raakte mijn digitale camera kwijt met ruim 500 foto's.

Ik kon 's avonds met Joseph meerijden naar Haifa; hij ging met een groep jongeren naar een popconcert, om daar te evangeliseren. 's Avonds laat kwam ik hier aan na een lange taxirit door deze heuvelachtige stad.

Het bleek vlakbij een groot hotel (Dan Panorama) en de plaatselijke dierentuin te zijn.
Hier bracht ik de laatste dagen door en tevens mocht ik hier voor het eerst Rosh Hasjana mee maken. Ik was te gast in het gasthuis van Kehilat HaCarmel: Beit Yedidia. Dit gebouw is nog maar enkele jaren haar eigendom en hier vind ook een andere gemeente haar onderdak.

Er worden ook seminars en aanbiddingsdiensten gehouden. Vanuit dit gebouw heb je een mooi uitzicht op de Middelandse Zee.

Vrijdagavond was ik met de stafleden te gast in het Ministry Centre van de kehilat op de top van de berg Carmel, waar ik een heerlijke shabbatsmaal en viering van Rosh Hashana (Nieuw Jaar) meemaakte. De volgende dag was er 's morgens een dienst in het prachtige Worship Sanctuary met muziek en dans en na afloop appels en honing.

's Middags maakte ik met enkele stafleden een mooie wandeling door Haifa, waar je een prachtig uitzicht had over de haven en het strand.

's Avonds ergens samen gegeten en toen maar wachten op de taxi, die me 's nachts naar het vliegveld bracht.

© Gerard.K. Boersma - 1 oktober 2006 - Terug naar God is goed